 Plymouth, een Amerikaans automerk Dit keer koos ik voor een Amerikaans merk om wat over te vertellen en te laten zien. Niet het meest bekende merk, zeker niet buiten de USA. Het gaat om het merk Plymouth dat behoorde tot de Chrysler Group (later ook met ‘Mopar’ aangeduid) waartoe de merken Chrysler, De Soto, Dodge en Plymouth deel uitmaakten. Het was de derde autobouwer in de Verenigde Staten uit de ‘Grote Drie’, aangevoerd door GM (General Motors), gevolgd door de Ford Motor Company en als derde Chrysler. Het merk Plymouth werd in 1928 opgericht door Chrysler en het zou dienen als het ‘goedkopere’ budgetmodel van deze autobouwer, dat overigens wel door eigen dealers werd verkocht, totdat er een bundeling optrad en Chrysler dealers meer merken van het concern naast elkaar gingen verkopen. Na de fusie van Chrysler met het Duitse Daimler (Benz) in 1998 is het merk Plymouth in 2001 opgeheven. Met het merk De Soto was men in 1961 al gestopt. De kaarten die ik in dit blog laat zien, behoren tot een set die is uitgegeven met de modellen voor het jaar 1960. De serie bestaat uit drie verschillende Fury modellen, drie Belvedere modellen en drie Suburban station wagons, aangevuld met één Savoy. De auto’s hadden een formaat dat als fors kan worden aangeduid met een lengte van ruim 5,30 meter en een breedte van bijna 2 meter. Dat was voor de meeste auto’s in de USA uit die tijd echter normaal en de periode van ‘downsizing’ is pas daarna begonnen, versterkt in de jaren 1974/75 door de oliecrisis van toen. Het design van de Amerikaanse automodellen was bijna jaarlijks verschillend en zoals duidelijk is te zien, was de populariteit van een hoge achtervleugel in 1960 op zijn hoogtepunt. De ingebouwde “veroudering” van het ontwerp stimuleerde vele autobezitters van toen om regelmatig een dealer te bezoeken om weer een nieuwe auto uit te zoeken. De reclamekaarten werden dan ook ingezet om de potentiële kopers naar de showroom te lokken om het nieuwste model te komen bewonderen. Dat is ook zichtbaar op de tekst op de achterzijde van kaart nummer 4, waar de dealer deze oproep aan een prospect doet. Alle kaarten waren ook voorzien met een dealeropdruk op de achterzijde. De serie, die ik in bezit heb, komt uiteindelijk uit de voorraad van maar liefst vijf verschillende Plymouth dealers uit de USA (4 x, 3 x en drie keer 1 x). Het merk is overigens in 1996 gestopt met het jaarlijks uitgeven van reclamekaarten voor zijn nieuwe modellen, net als vele andere merken in de USA. Dat is jammer want de kaarten geven een heel mooi tijdsbeeld van de ontwikkeling van de modellen door de jaren heen en dat is ook precies de reden dat ik ze verzamel. [email protected] Voor meer info: https://nl.wikipedia.org/wiki/Plymouth_(automerk) https://nl.wikipedia.org/wiki/Chrysler http://www.chryslerclassiccars.nl/pdf/chrysler_classics.pdf  Fords uit ‘Down Under’ Deze titel slaat op de Ford modellen die in Australië zijn geproduceerd. De fabricage van de lokaal gebouwde Ford auto’s startte in 1925, toen de eerste T-Ford werd geassembleerd in een opgericht fabriekscomplex in Geelong, een havenplaats ten zuidwesten van Melbourne. Omdat dit model aan het einde van zijn levensduur was gekomen, werd al snel overgeschakeld naar de nieuwe A-Ford en daarvan werden er tussen 1928 en 1932 ruim 32.000 stuks geproduceerd. De Australische markt is lange tijd gedomineerd door twee internationale autogrootmachten, namelijk Ford en General Motors (GM). Beide concerns hebben hun roots in de USA. Op Australisch grondgebied werd de concurrentiestrijd gevoerd door de lokaal vervaardigde Ford modellen en GM, die koos voor de merknaam Holden voor de modellen die eveneens lokaal werden geproduceerd, echter pas vanaf 1948. De markt werd lange tijd beheerst door de grote sedans, met als speciaal type de Utility Pick-up (kortweg de “Ute” genoemd) voor gebruik als een veelzijdig voertuig in het uitgestrekte rurale gebied (de ‘bush’) en op de prairie. De totale automarkt in Australië besloeg zo’n 400.000 tot 500.000 eenheden per jaar, maar de productie daalde er rond 2010 naar zo’n 175.000 stuks en een steeds groter aandeel van de verkopen werd ingevuld door modellen van Europese en Japanse automerken. In 2016 werd de productie van Ford beëindigd en in 2017 stopten ook Holden en Toyota met de lokale productie. De geproduceerde modellen waren vaak een afgeleide van de Amerikaanse modellen en de gehanteerde modelnamen zijn vaak op meerdere continenten gebruikt. Dat geldt met name voor de Ford types (met namen als LTD, Fairlane, Fairmont en Falcon). En wat ook werd gedeeld, was het gebruik van reclamekaarten. Dat is het primaire onderwerp van deze blogbijdrage want ik kreeg een tijd geleden door de overname van een kleine collectie kaarten van een Australische verzamelaar een complete set kaarten in handen van de in de periode 1996-1998 gebouwde types Ford. En hoewel de namen van deze modellen ook in Amerika zijn gebruikt zien de Australische modellen zelf er toch wel specifiek uit als gebouwd voor de lokale markt. We zullen ze in andere continenten wel nooit tegenkomen, maar door de uitwisseling van het reclamedrukwerk kunnen we er toch van genieten. Dat kan met de afbeeldingen op de beeldzijde, maar ze zijn ook voorzien van een kleinere afbeelding op de adreszijde, met daarop het dashboard of het interieur, aangevuld met 5 tot 7 regels tekst over de belangrijkste kenmerken van elk model. [email protected] Bronnen https://en.wikipedia.org/wiki/Automotive_industry_in_Australia https://en.wikipedia.org/wiki/Ford_Australia https://www.carsales.com.au/editorial/details/ford-in-australia-a-rich-history-103766/  NSU Sport Prinz Merk NSU Dit keer is het onderwerp van deze autoblog een sportieve model van de Duitse NSU-fabriek. De merknaam NSU is een verkorting van de vestigingsplaats Neckarsulm (NeckarSUlm). Het merk NSU is een van de oudste merken uit Duitsland en de eerste schreden op het gebied van gemotoriseerde wagens dateren al uit 1906. Vanaf 1886 had men zich echter al op de productie van fietsen gestort, in 1903 gevolgd door de eerste motorfiets. NSU heeft zich ook altijd beziggehouden met de racesport en met hun kleine auto’s wonnen ze vóór de 2e wereldoorlog vele prijzen. Na de 2e wereldoorlog Na deze oorlog lag het fabriekscomplex grotendeels in puin en ook de meeste medewerkers waren verdwenen. Voorzichtig richtte men zich weer op de toekomst, in eerste instantie met stationaire motoren voor de bosbouw en later weer op de tweewielers. Naast de motoren introduceerden ze een nieuwe categorie, de zgn. ‘Moped’ (motor met pedalen), wat in Nederland bromfiets wordt genoemd. In 1957 kwam de eerste naoorlogse ‘kleinwagen’ op de markt, de NSU Prinz, omdat door de groeiende welvaart mensen weer een auto wilden in plaats van een motorfiets. Het was geen grote auto, maar wel een met veel binnenruimte en vooral betaalbaar. Al snel volgden ook wat duurdere modellen en liet NSU in Italië bij Bertone ook een kleine Coupé ontwerpen op basis van de bestaande modellen: de Sport Prinz. Model Sport Prinz Dit model, dat ook naar de USA werd geëxporteerd, is het middelpunt van deze bijdrage. Het merk bracht naast de gebruikelijke brochures ook een aantal fraaie reclamekaarten uit van dit model (maar ook van de andere types). Het sportieve Coupé model kwam op de markt in 1959 en is doorgebouwd tot 1967. In die periode is ook gewerkt aan de ontwikkeling van de zogenaamde wankelmotor, samen met dr. Felix Wankel. In 1964 kwam een variant van de Sport Prinz uit, de Wankel Spider (een kleine cabriolet). Deze was voorzien van een revolutionaire motor met een roterende beweging, die echter aanvankelijk nogal wat technische problemen kende, wat NSU veel geld heeft gekost. Daarom ging de financiële positie in het midden van de jaren 60 snel achteruit en was de autofabrikant in 1969 zelfs gedwongen om te fuseren met Auto Union GmbH, dat behoorde tot het Volkswagen-concern. De zojuist als NSU-model ontwikkelde K 70 paste niet in het modellenprogramma van Audi en werd daarom als Volkswagen uitgebracht in 1970. Het laatste model uit de NSU-periode was de grote 4-deurs Ro 80, die in 1967 als ‘auto van het jaar’ is bekroond. Dit type is eveneens van een wankelmotor voorzien. Binnen het Audi concern is dit model tot 1977 doorgebouwd. Bronnen  Lamborghini Dit keer heb ik gekozen voor een van de meest exclusieve automerken, namelijk Lamborghini. De autofabriek staat in Italië (in Sant’Agata Bolognese , bij Bologna) en deze werd in 1963 opgericht door Ferruccio Lamborghini. Als succesvolle fabrikant van landbouwtractoren had hij voor zijn persoonlijk vervoer een Ferrari aangeschaft, waar hij echter helemaal niet tevreden over was. In een gesprek met Enzo Ferrari had hij zijn ongenoegen laten blijken en hij gaf Enzo te verstaan dat hij dat beter zou kunnen. Hij voegde de daad bij het woord en liet in een recordtijd van 3 maanden een sportwagen ontwerpen die als 350 GTV het eerste Lamborghini prototype was en die werd getoond op de autotentoonstelling in Geneve. Afgeleid van dit eerste model ontstond een serie van ruim 120 stuks 350 GT’s die werden gebouwd in de jaren 1964-1965. Vervolgens werd de motor verder uitgeboord tot een cilinderinhoud van 4 liter (dat werd de 400 GT). In 1966 werd ook de supersportwagen Miura gepresenteerd en die zou tot 1974 worden geproduceerd in een aantal van 770 stuks. De Miura werd opgevolgd door een wat goedkoper model, de Urracco (1972) en dat had mogelijk te maken met de energiecrisis die toen speelde. Dit type werd opgevolgd door de Silhouette (1976), die weer door de Jalpa (1981) en daarna volgden de Gallardo (2003) en de Huracán (2013).  Door de jaren heen is de productieomvang van deze exclusieve sportauto’s relatief bescheiden gebleven. Om die reden kampte het Italiaanse merk ook lange tijd met financiële problemen totdat het merk in 1998 werd ingelijfd door het Volkswagen concern waar het werd ingevoegd in de Audi-divisie. Hierdoor kreeg het merk meer financiële armslag en werden nieuwe modellen ontworpen. Zo steeg de productie van een paar honderd per jaar tot aan 2002 naar enkele duizenden per jaar in de periode tot aan 2017. Toen werd nog eens een groeispurt ingezet en dat was vooral het gevolg van de introductie van een high-end SUV-model in de vorm van de Urus. Net als bij andere premium autoproducenten werd deze SUV het bestverkopende model van het gehele programma.  En dan naar de reclamekaarten. Er zijn er door het merk een aantal uitgegeven, waaronder een heel fraaie serie van maar liefst 30 verschillende kaarten. Die serie was in 2004 voor een fors bedrag te koop bij Lamborghinistore.com, een webshop van de fabrikant om met de verkoop van merchandising artikelen een stukje extra winst te realiseren. Daarna verschenen regelmatig nog meer kaarten, als er op een autotentoonstelling weer een nieuw model werd gepresenteerd. De kaarten die hier worden getoond, zijn echter afkomstig uit het Lamborghini museum. Bijzonder daaraan is dat de adreskanten geheel zwart zijn met witte liniatuur en tekst. De kaarten dateren uit rond 2014. Ze tonen achtereenvolgens de Huracán LP 610-4, de Aventador LP 700-4 Coupé en de open Aventador LP 700-4 Roadster. Ook wordt een achterkant getoond (voor alle drie de kaarten is die gelijk). De afgebeelde kaarten zijn allemaal opgenomen in mijn collectie, waarover in het Jubileumnummer 160 van het Prentbriefkaarten Magazine nog veel meer te lezen valt. [email protected] Bronnen: - Lamborghini postcard serie 2004 (30 stuks) - https://nl.wikipedia.org/wiki/Lamborghini - https://www.grange.co.uk/lamborghini/heritage   Autoblog Ford USA In deze bijdrage gaan we weer eens naar de USA. Ik koos dit keer voor het merk Ford, dat in Dearborn (Michigan) werd opgericht door Henry Ford. Die startte in juni 1903 met de Ford Motor Company en mede door de ambitie van deze grondlegger van het autoconcern om dit type vervoermiddel voor de massa toegankelijk te maken, werd een enorme groei gerealiseerd. Het beroemde model “T” is in een recordaantal van 15.458.781 stuks geproduceerd en dit record is pas in 1972 doorbroken door de Volkswagen Kever (Beetle). In een rap tempo werden buitenlandse vestigingen opgezet, in eerste instantie als verkoopkantoor, maar later ook als productielocatie. Zo kwamen er autofabrieken in Engeland (1911), België (1922), Nederland (1924) en Duitsland (1926). 100 jaar Ford In 2000 vierde de Duitse vestiging al zijn 75-jarig jubileum met de uitgifte van een serie van maar liefst 52 verschillende kaarten. En dus kon het Amerikaanse hoofdkwartier niet achterblijven. Helaas met een veel beperktere serie, maar niet minder leuk. Er zijn eind 2002 drie jubileumkaarten uitgegeven met enkele toppers uit die 100 jaar, ook voorzien van wat achtergrondinformatie van het afgebeelde model op de achterzijde. De eerste is een kaart van de F-1 Pickup uit 1948. Dit type auto is vooral in de USA al jaren erg geliefd en het latere type F-150 Pickup is lange tijd het bestverkochte productiemodel van Ford geweest. Inmiddels is er ook een elektrische versie van in productie genomen met de naam F-150 Lightning. De tweede kaart uit deze serie is de eerste Thunderbird Cabriolet, een sportief model dat de concurrentie van de Corvette van Chevrolet moest pareren. Dit model werd in 1955 geïntroduceerd, terwijl een jaar later een versie met een hardtop werd toegevoegd. Het was een 2-zitter die als sportwagen ook de Europese kleinere sportwagens, zoals Porsche, MG, en Triumph moest beconcurreren. De naam Thunderbird werd gebruikt voor 11 generaties modellen tussen 1955 en 2005. En op de derde kaart uit deze set is de GT40 concept super sportwagen afgebeeld. De eerdere GT40 modellen werden gebouwd in de jaren ‘60 met als doel om Ferrari te verslaan in de beroemde 24-uurs race op het circuit van Le Mans in Frankrijk. Vanaf 1966 doorbraken deze modellen de hegemonie van Ferrari (winnaar van 1960 t/m 1965) en wel met een reeks van vier achtereenvolgende overwinningen tussen 1966 en 1969. In 2002 werd als eerbetoon aan dit model een nieuwe conceptversie gepresenteerd, die het 100-jarig jubileum ook extra cachet moest geven. Tussen 2003 en 2006 werden er 4.500 exemplaren gebouwd waarvan er slechts 100 naar Europa zijn gekomen. In 2016 werd een 2e generatie model van deze GT in productie genomen om de 50ste verjaardag van de eerste overwinning op Le Mans te vieren. Dit type auto’s zijn natuurlijk alleen weggelegd voor de ‘happy few’ en ze zullen in Europa helaas ook een zeer zeldzame verschijning blijven. [email protected] Bronnen https://corporate.ford.com/about/history.html https://en.wikipedia.org/wiki/Ford_F-Series https://nl.wikipedia.org/wiki/Ford_Thunderbird https://nl.wikipedia.org/wiki/Ford_GT40 https://nl.wikipedia.org/wiki/Ford_GT     Peugeot 405 Na een wat onbekend Amerikaans merk in mijn vorige bijdrage dit keer een wat bekender automerk, het Franse Peugeot. Voor de introductie van het middenklasse model 405 werd in Duitsland via de dealerorganisatie een serie van 3 verschillende kaarten van dit model uitgegeven. De kaarten zijn niet gedateerd, maar het model werd door Peugeot geïntroduceerd in 1987. Vervolgens werd dit model in 1988 gekozen tot “auto van het jaar”. De 405 was de opvolger van de 305 en de kenners weten dat de meeste modelaanduidingen van het merk Peugeot een “0” in het midden van de modelcode hebben. Dit was zelfs de reden voor een juridisch geschil met Porsche die in september 1963 in eerste instantie de 901 als nieuwe sportwagen introduceerde. Maar binnen een jaar na de introductie en nog vóór deze auto in serieproductie werd genomen werd dit aangepast naar 911. En dit model bestaat nog steeds onder deze naam, 60 jaar later. Maar terug naar Peugeot. Deze Franse autofabrikant is oorspronkelijk al ruim 200 jaar oud en begon zijn activiteiten met de productie van gereedschap en huishoudapparatuur zoals peper- en koffiemolens. Ze waren gevestigd in de regio Pays de Montbéliard (Oost-Frankrijk). In 1889 presenteerde het merk zijn eerste automobiel, het type 1, dat een jaar later al werd gevolgd door het type 2. Aan het begin van de 20e eeuw telde de Franse auto-industrie ruim 100 verschillende constructeurs, maar Peugeot ontpopte zich al snel tot één van de voornaamste Europese autobouwers, overigens samen met Citroën en Renault. Het merk heeft altijd een aantal verschillende groepen autokopers bediend, met de kleine en middenklasse modellen voorop (106, 205, 305). Maar er werden ook grotere modellen gebouwd, zoals de 504, 505 en 604, die vooral op de thuismarkt werden verkocht, o.a. in kringen van de overheid. De getoonde 405 was een echte middenklasser, die in verschillende varianten werd gemaakt, zowel als Berline (4-deurs Sedan) en als Break (5-deurs Stationcar). De fabrikant heeft ook geprobeerd dit model op de Amerikaanse markt te verkopen, maar dat werd geen succes en na een aantal jaren is de 405 weer van deze markt afgehaald. Het model is in 1996 opgevolgd door de 406. En ook daar zijn reclamekaarten voor uitgegeven. Inmiddels vormt het merk Peugeot onderdeel van de Stellantis familie, een conglomeraat van Franse, Duitse en Italiaanse merken, met de hoofdzetel in Amsterdam. Het merkenportfolio van dit concern omvat maar liefst 14 namen met als belangrijkste die van Fiat, Citroën, Peugeot en Opel. Nu de auto-industrie in een transitie zit naar steeds meer elektrisch aangedreven modellen heeft Stellantis het echter moeilijk om zijn positie ten opzichte van de globale autoreuzen te handhaven. Om die reden probeert men ook in Brussel via een lobby te zorgen dat er protectionistische maatregelen worden genomen om de toevloed aan Chinese EV’s (Electric Vehicle) naar Europa drastisch te beperken. Of dit op de lange duur de juiste strategie is om te overleven, valt echter te betwijfelen. Afbeeldingen 405 GR-Berline, antraciet (zie boven) Afb. 2: 405 Mi 16 Berline Phase 1, grijs (zie onder) Afb. 3: 405 Break, rood (zie onderste) Bronnen    Excalibur Dit keer koos ik voor een automerk dat niet zoveel mensen zullen kennen. Het gaat om het Amerikaanse merk Excalibur, dat is geproduceerd door SS Automobiles in Milwaukee (WI). Deze fabrikant was actief in de zogenaamde replica-productie, meer specifiek nog de neo-klassieke ontwerpen. Het basisontwerp was afgeleid van de befaamde Mercedes-Benz SSK uit de periode 1927-1930. De ontwerper van het SS model was de Amerikaanse ontwerper Brooks Stevens en van deze cabriolet werden in het jaar 1967 een drietal kaarten uitgeven ter promotie van dit bijzondere model, die ik al lang geleden aan mijn collectie heb kunnen toevoegen, hoewel de achterzijde niet een 'echte' prentbriefkaart lineatuur heeft. Het eerste prototype werd in 1963 gepresenteerd en was toen gebaseerd op een Studebaker chassis. De later toegepaste motor was afkomstig van Chevrolet (type 327), ook gebruikt in de Corvette en die had een vermogen van 300 pk. Door het lage gewicht van 950 kg waren de prestaties voor die tijd erg goed (0-100 km in 6 seconden, topsnelheid 216 km/u). De fabrikant ging in 1986 failliet, maar heeft later nog een doorstart gemaakt. In 1990 werd de productie definitief gestaakt. In totaal zijn er ruim 3.500 auto's van dit merk gebouwd. Excalibur is in de Arthurverhalen het magische zwaard van koning Uther Pendragon. Bronnen:
Leon Zijlmans     Oprichting Mercedes-Benz Met het automerk van deze maand gaan we terug in de tijd. De afgebeelde reclamekaarten komen uit een serie fraai getekende afbeeldingen van een 3-tal iconen uit de historie van het merk Mercedes-Benz. De hoofdzetel van deze autofabrikant staat in Stuttgart (Duitsland) waar ook een heel modern museum te bezichtigen is met daarin een overzicht van de door de jaren heen geproduceerde voertuigen. Dit waren zowel personenwagens, vrachtwagens als bussen. Het merk kent een lange historie want het is opgericht in 1884 door Gottlieb Daimler, die vooral motoren fabriceerde. Deze werkte samen met Carl Benz uit Mannheim, die op 29 januari 1886 patent aanvroeg voor zijn eerste driewielige motorwagen. Dit wordt gezien als de geboortedatum van de eerste automobiel. In 1888 werd de eerste rit gemaakt door zijn vrouw Bertha Benz (1e kaart). Vanaf 1899 werd met de auto’s aan races meegedaan en dat gebeurde door Emil Jellinek, die deelnam onder het pseudoniem “Mercedes”, vernoemd naar zijn 10-jarige dochter . In 1926 zijn de beide bedrijven Daimler en Benz samengevoegd en wordt de officiële merknaam Mercedes-Benz.  Autosport Het merk heeft zich altijd wel met autosport beziggehouden om daarmee de betrouwbaarheid van de gebouwde auto’s te bewijzen. Zo werd onder meer deelgenomen aan de wegrace Carrera Panamericana in 1952 (2e kaart) met een sportieve 300 SL. Deze auto had zogenaamde vleugeldeuren en in 2022 werd één van de beide Uhlenhaut 300 SLR Coupé modellen van deze 300 SL geveild voor € 135 miljoen.  Kwaliteit
Mercedes wordt gezien als één van de topmerken op autogebied en dat al gedurende lange tijd. Een van de voorbeelden hiervan was de grote 300 S Cabriolet (3de kaart) met de interne typeaanduiding W188. Hiervan zijn er tussen 1951 en 1955 slechts 203 stuks gemaakt en daarmee is het een uiterst zeldzame auto. In de jaren 60 bouwde men onder meer de grote 600 Sedan die ook als verlengde Pullman Limousine werd gebouwd. De reputatie van het merk Mercedes is altijd verbonden aan de degelijkheid en levensduur van de modellen, die ook in Amerika goed werden verkocht en veel als taxi zijn ingezet. Inmiddels is het merk bezig met een transitie naar elektrische modellen en ook daarin is ze redelijk succesvol. De afgebeelde kaarten zijn voorzien van de datumcode VIII.57.125 (1957) en doen in vier verschillende talen de ‘groeten uit Stuttgart’. [email protected]  SAAB – de veilige auto uit Zweden
Na een lange pauze heb ik besloten mijn regelmatige bijdrage aan deze rubriek weer op te pakken en we trappen af met een serie reclamekaarten voor het Zweedse merk Saab. Dit merk heeft altijd wat in de schaduw gestaan van Volvo, het andere Zweedse merk dat veel groter was en ook een langere historie kent. Saab was meer een merk voor mensen, die een wat eigenzinnige keuze wilden maken voor hun dagelijkse vervoer. De naam SAAB staat voor Svenska Aeroplan Aktie Bolaget (letterlijk Zweedse Vliegtuigen N.V.) en nadat ze direct na de 2e Wereldoorlog waren gestart met de productie van vliegtuigen (m.n. militaire straaljagers) zag in 1948 de eerste auto het levenslicht, de 92001. Dit model evolueerde in ruim 20 jaar tot het welbekende type 96 dat tot 1980 is geproduceerd. In 1978 kwam de 900 uit als opvolger van het type 99 en dit model was ook erg populair in de Verenigde Staten. De 900 was leverbaar in een aantal varianten met 3, 4 of zelfs 5 deuren. Op de afgebeelde kaarten uit 1982 zien we achtereenvolgens de 900 S en de 900 Turbo, de laatste als Sports Sedan met 3 deuren en als Sedan met 4 deuren. Deze kaarten zijn uitgebracht door de importeur in de USA en maken onderdeel uit van een nieuwe publicatie waar ik aan begonnen ben en die de volledige periode van Saab automobielbouw tussen 1947 tot 2011 bestrijkt. Dat is dus een relatief korte periode van zo’n 65 jaar, waarna het merk wegens financiële problemen de deuren moest sluiten. Inmiddels is er toch weer uitzicht op hernieuwde autoproductie in Trollhättan. Onder de nieuwe naam NEVS wordt namelijk gewerkt aan een volledig elektrische versie die nog veel overeenkomsten heeft met de laatste geproduceerde modellen. Lees de pdf met allle figuren. Leon Zijlmans  Japanse autofabrikant Toyota De kaart hoort mijn inziens zeker thuis in een verzameling auto-kaarten, al is het de adreszijde die daarbij de doorslag geeft. Het is een reclamekaart met een frankeermachinestempel uit Leidschendam uit het jaar 1976. Een deel uit de gedrukte brieftekst maakt duidelijk waarom op de beeldzijde een bos bloemen staat “Deze tuil bloemen afgebeeld op deze kaart maar vergroot tot poster ligt 9, 10 en 11 september a.s. voor u klaar in onze showroom ter herinnering aan het rijke boeket Toyota’s dat u daar heeft gezien.” De brief is ondertekend door Louwman & Parqui Binkchorstlaan 174. Den Haag Veursestraatweg 280, Leidschendam Toyota Dealer. Louwman en Parqui halen in 1964 de eerste Toyota naar ons land. De auto is van het type Crown, in 3 uitvoeringen: Crown, Crown demi de luxe en Crown de luxe. De Toyota Crown is een automodel dat geproduceerd wordt door de Japanse autofabrikant Toyota sinds 1955. Sakichi Toyoda (1867-1930) was de grondlegger van de Toyota-fabrieken. In 1933 start zijn zoon Kiichiro een autoafdeling binnen de weefmachinefabriek van zijn vader. In 1937 wordt de Toyota Motor Corporation opgericht. Let op Toyota in plaats van Toyoda. Om Toyota te schrijven in het Katana-schrift heb je acht penseelstreken nodig en dat brengt volgens japanners geluk. Bronnen Frans Jacobs, 2023. Hoe de Toyoda-familie de basis legde voor Toyota. Autoweek.  Na eind vorig jaar al de merken Alfa Romeo en Citroën te hebben aangestipt gaan we dit keer naar onze Oosterburen. Meer precies naar Volkswagen. Dit autoconcern is de laatste jaren niet alleen een van de grootste ter wereld geworden op autogebied, maar is ook nogal negatief met het Diesel-schandaal in het nieuws geweest. Waarschijnlijk is het daarom met een offensief gestart om de elektrische auto een forse impuls te geven, enerzijds om het image van het autoconcern een flinke positieve boost te geven en anderzijds, omdat ze nu toch wel in de gaten hebben dat voor de komende 10-15 jaar een flink aanbod van EV-voertuigen noodzakelijk is om 'big in business' te blijven. En dat het ze ernst is blijkt wel uit de stroom van aankondigingen van nieuwe modellen. Ze hebben zelfs een speciale naamgeving bedacht om dit te onderstrepen. Na model 1 (de Kever) en model 2 (de Golf) is nu een reeks gestart met de benaming ID (idee) waarvan nu de eerste modellen leverbaar zijn, nl. de ID.3 en de ID.4. Er komen in ieder geval nog meer modellen in deze reeks, zoals de ID.5 en ook een opvolger van de Transporter, met de naam ID.Buzz. Voor autofolderverzamelaars zoals ik zelf ook ben is het jammer, dat Volkswagen met het uitgeven van gedrukte brochures in 2020 nagenoeg volledig is gestopt. De argumentatie zoals de dealers die communiceren is, dat het uitgeven van honderduizenden gedrukte brochures per jaar niet erg duurzaam is en daarom worden ze alleen nog digitaal (in PDF-vorm) beschikbaar gesteld aan (potentiële) klanten. Maar er zal ongetwijfeld ook wel sprake zijn van een duidelijke kostenbesparing door deze maatregel. Gelukkig heeft VW wel gezorgd voor een bescheiden alternatief om in ieder geval nog iets aan drukwerk te verstrekken aan de bezoekers van hun autoshowrooms. En dat is dan weer leuk voor de kaartenverzamelaars. Sinds de lancering van de nieuwe huisstijl met een "dun" logo is ook een serie kaarten verschenen die hier onder worden getoond. De hierboven afgebeelde kaarten laten achtereenvolgens de volgende modellen zien: ID.3 (uitgegeven in 7/2020), de ID.4 (10/2020) en de ID.4 GTX (2021). Deze laatste is de sportieve variant van de "normale" ID.4. De aangekondigde ID.5 wordt dan een stijlvolle Coupé versie met de kracht van een SUV. We hopen maar dat het uitgeven van dit soort reclamekaarten nog lang mag worden voortgezet, zodat ook de kaartenverzamelaars zich nog regelmatig kunnen blijven verheugen op nieuwe uitgaven.
www.carsonpaper.nl Deze blogbijdrage over auto reclamekaarten is de eerste die ik voor de VDP mag schrijven, na een korte digitale instructie van uw webmaster Eric Wiggers te hebben ontvangen. Het is mijn bedoeling om maandelijks een kaart (of een kleine serie) uit mijn collectie te behandelen en dan steeds een ander merk te kiezen om er een beetje variatie in aan te brengen. Ik kan niet beloven dat er alleen in Nederland uitgegeven kaarten tussen zullen zitten want er zijn kaarten uit vele landen in mijn collectie aanwezig. De belangrijkste groep zijn de Amerikaanse kaarten, aangezien het fenomeen 'car advertising postcards' daar het grootste is met vele verzamelaars. We trappen af met een serie van 4 kaarten van Alfa Romeo sport modellen, nl. de GTV en de Spider. Het zijn Amerikaanse uitgaven uit het jaar 1986 en het formaat is 12,6 x 17.7 cm. Elk model is voorzien van een bijschrift en opmerkelijk is dat de zilvergrijze Spider de modelnaam Graduate heeft gekregen, met een dikke knipoog naar de gelijknamige film uit 1967, toen mrs. Robinson ook in een Alfa Romeo Spider rond reed, al was die wel van een ouder, iets afwijkend model. LZ www.carsonpaper.nl |
